Αυτή η ιστορία από το ασανσέρ θα σε κάνει να δακρύσεις

ασανσερ
πηγή: pixabay.com

Τα παλαιότερα χρόνια, τα ασανσέρ δεν ήταν γρήγορα.

Όχι όσο είναι στην σημερινή εποχή τουλάχιστον. Για το λόγο αυτό είχαν καθρέπτες. Έτσι όσοι χρησιμοποιούσαν τα ασανσέρ, κοιταζόντουσαν στον καθρέπτη και έτσι περνούσε η ώρα αδιαμαρτύρητα….

Διάβασε ακόμη:

Πάθαμε πλάκα! Δες τι έκαναν οι κάτοικοι ενός μικρού χωριού στην Εύβοια

Δες τι απίστευτο έκανε ένας κεραυνός σε χωριό της Εύβοιας

Ξέρεις για ποιο λόγο υπάρχει «STOP» στα ασανσέρ; Θα σοκαριστείς

Και όμως δεν είναι για αυτό που νομίζεις.

Κάθε πράγμα στον κόσμο έχει και ένα νόημα που υπάρχει.

Οι δρόμοι υπάρχουν για να οδηγούμε τα αυτοκίνητα, τα ρούχα για να μας ζεσταίνουν και να μην βγαίνουμε γυμνοί, τα κινητά τηλέφωνα για να επικοινωνούμε από όπου και αν είμαστε.

Υπάρχει όμως και κάτι που έχουμε παρατηρήσει ότι δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία που υπάρχει στο ασανσέρ. Και αυτό είναι ένα κουμπί στο ασανσέρ.

Όχι το κουμπί για να παραμείνει ανοιχτή η πόρτα, ούτε για να κλείσει πιο γρήγορα. Αυτό που γράφει «STOP».

Στην Κορέα, σύμφωνα με το ratpack.gr,  έχουν μια ιστορία που κανείς δεν ξέρει αν είναι όντως αληθινή, ωστόσο αν την διαβάσεις θα τρομάξεις και θα χαρείς πολύ που υπάρχει αυτό το κουμπί.

Ήταν μια κοπέλα,19 χρονών, που την έλεγαν Haruko, η οποία ήταν φοιτήτρια σε ένα πανεπιστήμιο της χώρας και έμενε μόνη της. Ένα βράδυ χρειάστηκε να κάτσει εως αργά στη βιβλιοθήκη της σχολής προκειμένου να τελειώσει μια εργασία. Είχε σχεδόν σκοτεινιάσει όταν η Haruko τελείωσε και επέστρεφε στο σπίτι της. Έμενε στον 14ο όροφο σε ένα παλιό διαμέρισμα.

Στάθηκε στην είσοδο του σπιτιού και πάτησε το κουμπί για να καλέσει το ασανσέρ. Η αλήθεια είναι ότι απέφευγε να γυρνάει σπίτι μόνη της το βράδυ διότι δεν αισθανόταν ασφαλής. Όταν έφτασε το ασανσέρ μπήκε μέσα και πάτησε το κουμπί για τον όροφό της. Την ώρα που έκλειναν οι πόρτες, ένας γοητευτικός άντρας μπήκε μέσα βιαστικά και στάθηκε δίπλα ακριβώς δίπλα της.

«Μένεις στον 14ο όροφο;» ρώτησε την Haruko, καθώς κοίταζε το αναμμένο κουμπί στο ασανσέρ.

«Ναι», απάντησε αυτή. «ΟΚ, εγώ μένω στον 13ο όροφο.» της αποκρίθηκε ο άντρας.

Καθώς ανέβαιναν τους ορόφους παρέμειναν σιωπηλοί.

Η Haruko βέβαια έριχνε που και που κλεφτές ματιές προς τον γοητευτικό άντρα και αναρωτιόταν αν ενδιαφερόταν να βγει μαζί της.

Όταν κάποια στιγμή γύρισε και την κοίταξε, του χάρισε ένα γλυκό χαμόγελο, για να δείξει πως είναι διαθέσιμη.

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή το ασανσέρ σταμάτησε στον 13ο όροφο.

Οι πόρτες άνοιξαν και ο άνδρας κατέβηκε και της είπε «Θα σε δω αργότερα» και η Haruko ανταποκρίθηκε θετικά το κάλεσμά του.

Την ώρα που έκλειναν όμως οι πόρτες του ασανσέρ ο άντρας έβγαλε απότομα από την τσέπη του ένα μαχαίρι και απειλώντας την με μια άλλη πιο τρομακτική φωνή της είπε «Στον πάνω όροφο».

Έπειτα γελώντας σαν μανιακός έτρεξε προς τις σκάλες.

Η Haruko πανικοβλήθηκε και πριν προλάβει να αντιδράσει οι πόρτες έκλεισαν και το ασανσέρ άρχισε να ανεβαίνει. Η κοπέλα ήταν απελπισμένη. Πατούσε με μανία τα κουμπιά προσπαθώντας να κάνει το ασανσέρ να σταματήσει, αλλά ήταν ανώφελο.

Όταν το ασανσέρ έφτασε στον 14ο όροφο ο άντρας στεκόταν εκεί και την περίμενε.Το κορίτσι βρέθηκε μαχαιρωμένο μέσα στο ασανσέρ.

Το χειρότερο μέρος στην όλη ιστορία δεν ήταν μόνο ο τρόπος που δολοφονήθηκε αλλά η πραγματική φρίκη και αγωνία που βίωσε η Haruko ανάμεσα στους δυο ορόφους που είχε εγκλωβιστεί και ήξερε ότι θα πεθάνει.