Όταν χτυπάει το 112 και όλοι τρέχουν να φύγουν, ο Γιάννης Μονιάκης τρέχει ΚΑΤΑ πάνω στην καταστροφή.
- Ποιος είναι: Ο Γιάννης Μονιάκης, άνθρωπος της Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ωρωπού, όχι πίσω από γραφείο αλλά στην πρώτη γραμμή.
- Τι λέει: «Η πιο δύσκολη στιγμή δεν είναι η φωτιά. Είναι το βλέμμα του ανθρώπου που του λες πρέπει να φύγεις από το σπίτι σου τώρα».
- Το μήνυμα: «Δεν είμαστε ήρωες. Όταν σβήσει η φωτιά και σου πει ο παππούς ευχαριστώ παιδί μου, αυτό τα πληρώνει όλα».
Όταν χτυπάει το 112 και η φωνή στο μεγάφωνο λέει «εκκενώστε», όλοι τρέχουν να φύγουν. Αυτοκίνητα, παιδιά, ηλικιωμένοι. Πανικός.
Και μέσα σε αυτόν τον πανικό, υπάρχουν κάποιοι που κάνουν το αντίθετο. Βάζουν το κράνος, φορούν τη στολή και τρέχουν ΚΑΤΑ πάνω στην καταστροφή.
Γιάννης Μονιάκης: Στην πρώτη γραμμή του Ωρωπού
Ένας από αυτούς είναι ο Γιάννης Μονιάκης. Άνθρωπος της Πολιτικής Προστασίας του Δήμου Ωρωπού. Όχι πίσω από ένα γραφείο. Στην πρώτη γραμμή. Εκεί που η φωτιά καίει, εκεί που το νερό πνίγει τα πάντα.
Τον συναντήσαμε. Και όσα μας είπε, κόβουν την ανάσα.
«Η πιο δύσκολη στιγμή δεν είναι η φωτιά. Είναι το βλέμμα του ανθρώπου που του λες «πρέπει να φύγεις από το σπίτι σου τώρα». Νιώθεις ότι του παίρνεις τη ζωή του για να του σώσεις τη ζωή.»
Ο Γιάννης δεν είναι πυροσβέστης. Είναι Πολιτική Προστασία. Είναι αυτός που θα χτυπήσει πρώτος την πόρτα σου στις 3 τα ξημερώματα όταν φουσκώνει ο Ασωπός. Αυτός που θα μείνει μέχρι το τέλος να ελέγξει αν έφυγε και ο τελευταίος από τον οικισμό στη Μαλακάσα, στο Μαρκόπουλο, στη Σκάλα Ωρωπού.
Και όμως φοβάται. Φοβάται όπως όλοι μας. Η διαφορά είναι ότι αυτός προχωράει παρόλο τον φόβο.
«Δεν είμαστε ήρωες. Ήρωες είναι οι εθελοντές που αφήνουν τις δουλειές τους και έρχονται. Ήρωες είναι οι πυροσβέστες. Εμείς απλά κάνουμε αυτό που πρέπει. Αν δεν το κάνουμε εμείς, ποιος θα το κάνει;»
«Ένα ευχαριστώ τα πληρώνει όλα»
Ρωτήσαμε τι τον κρατάει ακόμα εκεί, μετά από τόσα καλοκαίρια φωτιάς και τόσους χειμώνες πλημμύρας.
Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική:
«Όταν σβήσει η φωτιά και γυρίσει ο παππούς στο σπίτι του και σου πει ένα «ευχαριστώ παιδί μου». Αυτό. Αυτό τα πληρώνει όλα.»
Σε μια Ελλάδα που καίγεται και πνίγεται κάθε χρόνο, ο Δήμος Ωρωπού έχει την τύχη να έχει ανθρώπους σαν τον Γιάννη Μονιάκη. Ανθρώπους που δεν φαίνονται στα δελτία ειδήσεων. Που δεν ζητάνε μπράβο. Που απλά είναι εκεί.
Αυτή είναι η πραγματική Πολιτική Προστασία. Όχι στα χαρτιά. Στο πεδίο. Μέσα στη στάχτη και τη λάσπη.